Degustacje
Degustacje - Włochy PDF Drukuj Email
Wpisany przez Administrator   
wtorek, 07 października 2008 10:26
Spis treści
Degustacje
Degustacje Słowenia
Degustacje Austria
Degustacje Francja
Degustacje Niemcy
Degustacje Węgry
Degustacje Hiszpania
Degustacje Nowa Zelandia
Degustacje Bośnia i Harcegowina
Degustacje RPA
Degustacje Chile
Degustacje Urugwaj
Degustacje Cypr
Degustacje Włochy
Degustacje Portugalia
Wszystkie strony
WŁOCHY
Moscato d’Asti Bricco Quolia 2007 (interesujące, ma styl)
Świeże, kwiatowe i nieco rumiankowe klimaty. W charakterze jest to typowe świeże moscato – miękkie, ze słodką, lekko landrynkową nutą. W ustach żwawe, sporo egzotycznych, świeżych owoców: brzoskwinia, banany, ananas i cytryna. Ma zwiewność i dobrą, odświeżającą kwasowość. Jego autor, Giuseppe Rivetti, zanim stał się piemoncką sławą, od tego wina właśnie zaczynał, później wstawił się znakomitym winem Barbera. Jego moscato to otoczone miodowymi i kwiatowymi klimatami wino. Znakomicie odświeżające – zarówno po trudach długich degustacji, jak i po posiłkach. Warto.
Barbera d’Asti Ca di Pian 2005 (bardzo dobre)
Podstawowa Barbera z tej posiadłości. Głęboki wiśniowy kolor, ładna, czysta i ciekawa aksamitna struktura aromatu. Trunek dojrzewał 12 miesięcy w beczkach z nowego francuskiego dębu, a następnie dwa miesiące w butelce. Wino ma dużo owocu, świetną, soczystą kwasowość. Jest tu dym, gorzka czekolada, wiśnie. Soczyste, żwawe i bardzo dobrze wyważone. W finale nuty spalonego drewna, orzechów, pieczonych kasztanów i malinowo – jeżynowej konfitury.
Barbera d’Alba Superiore 2005 DOC (interesujące, ma styl)
Jak wiadomo, w Piemoncie – podobnie jak np. Toskanii – tradycjonaliści ścierają się z modernistami. Tutaj mamy z pewnością wino należące do wyznawców tego pierwszego obozu. Brak tu wybujałego owocu, temperamentnych fraz beczki, alkoholu i wszelakich krągłości. Tutaj mamy wino bardziej zwięzłe, w naturze kościste, oszczędne i ciekawe. Znajdziemy w nim aromaty wiśni, mokrego drewna, ślady utleniania. Występuje tu pewna chudość owocu, a także lekkie tonacje likieru, pestek wiśniowych, gorzkiej czekolady, borówek, jeżyn i czarnego bzu. Usadowione na żywej kwasowości i wyraźnych choć delikatnych taninach, dają w efekcie obraz wina utrzymanego właśnie w tradycyjnym stylu, któremu nie można odmówić apetyczności i staromodnego wdzięku.
Nebbiolo d’Alba (bardzo dobre)
Wyraźne oznaki utleniania i w kolorze wina, i w aromatach, i w smaku. W pełni rozwinięte i gotowe do picia. Delikatnie alkoholowe, mleczno – czekoladowe, aromaty przejrzałych wiśni i konfitury z róży. Nieźle poukładane, ma w sobie coś eleganckiego; finał niezły (fiołki). Czas przyjemnie je rozwija, ujawniając czekoladowo – kawowe nuty i dodatkowe aromaty kwiatów. Przyjemna końcówka, trochę sucha, ale zintegrowana, porządna. Jest tu elegancja, rozłożystość i miękkość. Jeśli ktoś szuka dobrze rozwiniętego, dojrzałego wina, może po nie sięgać bez wahania.
Gewürztraminer 2007 (interesujące, ma styl)
Wina z tego północnego regionu Włoch zawsze warto zarekomendować, bo wiele z nich prezentuje świetny styl i klasę. Tutaj mamy przykład trunku pełnego, gęstego i aromatycznego. Znajdziemy sporo ładnych akcentów miodowych, są też typowe dla gewürtztraminera nuty ziołowe. W ustach wino prezentuje się owocowo i pikantnie, wyczuwalne są macerowane zioła i akcent alkoholu. Jest to trunek, który dość długo wybrzmiewa. Ma naprawdę solidny ciężar i gęstość. W finale jest lekko palęce, ujawnia jednak bardzo przyjemne akcenty dojrzałych owoców i miodu.
Vin Santo 1991 (bardzo dobre)
Ładne. Bardzo eleganckie i czyste. Tę czystość trzeba szczególnie podkreślić – klarowna budowa i gładkość wina od razu zjednuje zmysły. Da się wyczuć miód gryczany, daktyle, figi, kandyzowane owoce i kompot z suszu. To wino smaczne, intensywne i giętkie. W tle majaczą tonacje suchego drewna, lakieru, piwnicy i korzennej mieszanki. Finał lekko pikantny, stylowy, zachowujący dobrą energię. Bez wątpienia jest to wino dużej klasy.
Kurni 2002, Oasi degli Angeli (bardzo dobre)
Rasowy kawał wina. Intensywne, czyste, gładkie. Jest tu znakomita równowaga, wszystko poukładane, wino równe, soczyście, porządnie skrojone, skoncentrowane, ale nie przesadzone. Jest tu papryka, spalone drewno, pieprz kajeński, słońce, wszystko to znakomicie sprofilowane. Aromaty i smaki rozgrzewające zmysły – intensywne, ogniste i żywe. Wino ma duży potencjał dojrzewania, ale już można je pić. Długie, znakomicie rozwinięte. W finale są mineralne akcenty suchej ziemi, kamieni, itp. Bogactwo. Ekstraklasa. Ogień, w którym cudownie się spalać.
Barolo Albe 2002 (bardzo dobre)
Złożone i intensywne. W nosie i ustach imponująca rozłożystość i wspaniała jakość bogatej palety aromatów. Wyczuwalne: czekolada, kurz, piwnica, opadłe liście i „czarna” cierpkość owocu. Jest to wino wymagające, nieco dekadenckie. Wybrzmiewa ładnie, w eleganckich, tonacjach. Znoszona skóra, podsuszana śliwka, miód gryczany, dobry garbnik, kurz. Szlachetny sznyt. Duża klasa. Warto.
Nero di Vite 2001 (interesujące, ma styl)
Duża intensywność, zarówno w barwie, jak i w aromatach oraz smakach. Wino złożone, kompleksowe i dość nieoczywiste, choć, jako się rzekło, rozegrano je na mocnych akordach. Mocna soczystość owoców, wino jędrne, krągłe z dobrze wtopionym alkoholem. Sporo rejestrów czekolado podobnych i korzennych. Wino ma niezły balans, ożywiającą całość kwasowość. Wybrzmiewa długo, statecznie i z klasą.
Poprawiony: wtorek, 03 września 2013 09:22